Gastenboek

U kunt hier reacties achterlaten of vragen stellen.

Uw mail wordt normaliter binnen 24 uur beantwoord.

 

15 Comments

  1. Marja Roozendaal februari 3, 2015 at 11:33 pm Reply

    Op de thema dag over Post Traumatische Stress Stoonis georganiseerd door de Stichting Hahnemann Homeopathie, heeft Ronald de Jong een gastcollega PTSS vanuit de praktijk aan homeopaten, artsen en overige belangstellenden gegeven. Marja Roozendaal, organisator van deze themadag, geeft onderstaand een reactie op het gastcollege wat door Ronald de Jong gegeven is.
    Het is stil, heel stil in het kerkzaaltje aan de Noorderwierde weg in Amersfoort. Toch zitten er ongeveer 80 mensen in de zaal, waaronder zeker 60 homeopaten. Als Ronald de Jong, ambulanceverpleegkundige, de stilte niet zou verbreken met een vraag, zou het nog lang stil zijn gebleven. Hij heeft ons namelijk zonet gedurende 20 minuten geconfronteerd met beelden die voor hem en zijn collega’s dagelijkse kost zijn: niet meer te vermijden botsingen, autowrakken, mannen en vrouwen die bekneld in hun auto zitten, bebloede gezichten, totaal ontredderde mensen die alleen nog maar kunnen huilen, snikken. Zelf heeft Ronald een boek geschreven met een titel n.a.v. het antwoord dat hij kreeg van een klein jongetje aan wie hij moest vertellen dat zijn ouders en zusje omgekomen waren: “Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis”. Zo’n antwoord zegt eigenlijk genoeg: niet alleen voor dit jongetje, maar voor iedereen die zoiets ernstigs meemaakt. De emoties zijn op een zijspoor gezet, omdat die te heftig zijn. Ronald benadrukt: “Het gebeurt in een flits, maar de gevolgen duren jaren. Het is een sluimerend verloopt. Zelf heb je de oorzaak niet in de gaten en anderen vaak ook niet.” Hij geeft daar enkele voorbeelden van: collega’s of politieagenten die vroeg in hun carrière -ze zijn dan nog heel jong- een trauma hebben opgelopen en daar uiteindelijk pas 20 jaar na dato door instorten, ook door de stapeling van andere ernstige gebeurtenissen. Bij de hulpverleningsdiensten bestaan Bedrijfs Opvang Teams (BOT-teams), maar meer dan een paar gesprekken over wat er gebeurd is, houdt die opvang niet in. Ronald wijst erop dat ook de omstanders bij een ongeluk, die het niet gewend zijn om deze dingen te zien, met PTSS te kampen kunnen krijgen.

    Marja Roozendaal

    Klassiek Homeopaat NVKH/RH

  2. Janine Meijer februari 4, 2015 at 6:28 pm Reply

    Hallo Ronald. Ik was er nog niet aan toegekomen maar de studenten hebben het wisselend ervaren. Reacties die ik gehoord heb waren dat het erg heftig was, met name de confronterende beelden. Sommigen vroegen zich af of het niet teveel was. Anderen vonden het boeiend en interessant. Je had de powerpoint laten staan dus even naar gekeken, en ik vond het ook fors. Als ik het weer zou willen hebben dan voor studenten die iets verder in de opleiding zijn. De boodschap was echter wel helder, dat je moet communiceren als je traumatische ervaringen meemaakt. Groeten Janine ROC van Amsterdam

  3. Danielle februari 23, 2015 at 8:15 pm Reply

    Hoi Ronald,
    Ik vond de les super interessant. Dit kwam ook doordat bij mijn vader vorig jaar ptss gediagnosticeerd is.
    Ik wist wel wat het in hield maar nu snap ik ook wat hij heeft mee gemaakt.
    De filmpjes vond ik soms best heftig maar ze laten wel de realiteit zien.
    Super bedankt voor de interessante les en ik ga je boek zeker lezen!
    Met vriendelijke groet,
    Danielle van Haren

  4. Leanne februari 23, 2015 at 8:17 pm Reply

    Hoi Ronald,

    Hierbij de feedback van de workshop van vanmiddag.

    Ik vond de workshop zeer interessant!
    Ik wilde ook ambulanceverpleegkundige worden, maar had niet zoveel zin om nog langer te leren. Door deze workshop ga ik wel twijfelen of ik niet toch wil doorleren.
    Ik heb je boek vanmiddag gelijk besteld, maar moet helaas nog een week wachten voor die komt.
    Verder vond ik de presentatie zeer indrukwekkend over jouw dagelijks werk, en heb ik toch een hele hoop bijgeleerd ondanks dat ik zelf al veel informatie had opgezocht.

    Heel erg bedankt voor de presentatie!

    Groetjes,
    Leanne van krevelen

  5. Eefje maart 4, 2015 at 2:05 pm Reply

    Beste Ronald,

    Erg mooi boek, makkelijk te lezen, een ware aanrader!!!

  6. Dominic maart 10, 2015 at 8:11 pm Reply

    Hallo Ronald, geweldig boek heel herkenbaar. Dochter Mirthe is erg onder de indruk van je boek. Ze wil zelf ook op de ambulance maar dan waar papa heeft gewerkt, Amsterdam. Ze gebruikt je boek nu voor een presentatie op school.

  7. Jannie van de Kamp maart 30, 2015 at 7:03 pm Reply

    Opella is zorgdienstverlener in de regio Ede, Renkum, Renswoude, Rhenen, Veenendaal en Wageningen.
    het motto van Opella is : Eigentijdse zorg en services, middenin de samenleving. Opella zorgt ervoor! Onder de zorgverlening hoort ook het hebben bekwame medewerkers die werken onder de wet BIG en die vanuit hun bevoegdheid zorgdragen voor het uitvoeren van voorbehouden en risicovolle handelingen. Ronald de Jong werkt in dit kader als trainer en toetser van de niveaus 4 en 5 voor Opella en borgt hiermee het deskundigheidsniveau van de verpleegtechnische vaardigheden ten aanzien van het verlenen van hoogcomplexe zorg . Ronald voegt daarnaast vanuit zijn functie een hoogwaardige praktijk ondersteuning toe aan het verpleegkundige niveau .

    Jannie van de Kamp
    Regiehouder Verpleegkundige Zorg

  8. Peter van der Vloet april 10, 2015 at 10:54 pm Reply

    Bij toeval je site ontdekt, ga zeker nog eens terugkomen.

  9. Tonita december 30, 2015 at 11:01 pm Reply

    Ik kwam het boek bij toeval tegen, gekocht en nagenoeg in 1 adem uitgelezen. Ik kijk uit naar deel 2!! Hoe kom ik te weten dat deel 2 beschikbaar komt/is?

    • R.A. de Jong december 31, 2015 at 2:26 pm Reply

      Hoi, zodra het tweede boek uitkomt zal ik dat op social media en mijn eigen site duidelijk vermelden.
      Met dank voor je reactie en een fijne jaarwisseling gewenst.

  10. Monique Verkerk februari 9, 2016 at 4:29 pm Reply

    Gefeliciteerd met je verkiezing Beste Edenees!

  11. Annelies januari 27, 2017 at 9:25 pm Reply

    Goedenavond,

    Echt hele mooie en boeiende blogs!

    Gr Annelies

  12. haneveld juli 17, 2017 at 3:24 pm Reply

    Mooi boek en mooie site,

    Ben benieuwd of en wanneer het nieuwe boek uit zal komen,

  13. R.A. de Jong januari 26, 2018 at 4:15 pm Reply

    Tweede boek voor Ronald de jong

    Otterlo – Oud ambulanceverpleegkundige Ronald de Jong bracht donderdag zijn tweede boek uit; ‘Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis, Deel 2’. ,,Alleen de inhoudsopgave telt al drie bladzijden, zoveel verhalen staan er in dit deel van de serie”, vertelt De Jong.
    Ted Walker
    Net als het eerste deel staat ook dit boek vol met waargebeurde verhalen. Het zijn stuk voor stuk meldingen waar de Jong in zijn 38-jarige carrière voor heeft gestaan. Inmiddels is hij een jaar met pensioen, maar vergeten is hij niets. ,,Dat verbaast me toch elke keer weer”, zegt hij. ,,Na vier verhalen zat ik even stuk. Het lukte niet. Ik liet het schrijven even los. Toen ik daarna de draad weer oppakte, kwam het ene na het andere verhaal weer naar boven. Ik kon iedere melding als een filmpje afspelen in mijn hoofd. Bizar hoe gedetailleerd alles dan toch weer terug komt. Of ik er last van heb? Nee dat niet. Maar ik sluit niet uit dat dit ooit nog gebeurt.”

    DIE ENE ZIN De titel van het boek verwijst naar een melding van een frontale aanrijding. Een gezin met twee kinderen, een jongen en een meisje, is betrokken bij het ongeval. Alleen het jongetje overleeft de aanrijding. Als De Jong hem vertelt dat zijn vader, moeder en zusje niet meer leven, komt die verschrikkelijke zin die op de verpleegkundige ingehakt heeft. ,,Die zin spookte al jaren door mijn hoofd. Uitgesproken door een radeloos en onwetend kind. Hij, Bart, zijn verhaal, het laat me niet los.”

    Ook in het tweede boek is een melding beschreven die meer dan gemiddelde impact had op de Jong. ,,Het laatste verhaal in het boek. Een melding van een jongetje die in huis gegrepen was door de eigen hond. We moesten ons melden bij de buren. De vader van het kind had zijn zoon bij de buren neergezet na het incident omdat hij niet kon aanzien wat er met zijn kind gebeurd was. Het jongetje lag daar op de keukentafel. Ik ben dus vanaf de melding tot in het ziekenhuis ‘alleen’ geweest met dat knulletje. Dat vergeet ik nooit meer.”

    DERDE BOEK Terwijl deel 2 uit de serie nog maar net is verschenen, meldt Ronald de Jong dat hij ook nog bezig is met een derde boek. ,,Er zit nog een boek in de pen, maar dat gaat over iets heel anders”, antwoordt hij desgevraagd. ,,Dat boek gaat over het misbruiken van een klein kind door haar vader. Ook weer een waargebeurd verhaal. Ik heb lange tijd intensieve gesprekken gehad met deze misbruikte persoon. Op enig moment gaf zij mij aan dat ze wilde dat haar verhaal in boekvorm zou verschijnen. Ik kende haar verhaal en mijn schrijfstijl spreekt haar aan. Dus zodoende ben ik haar verhaal aan het schrijven. En ik hoop dat het boek voor de zomer klaar is.”

    ‘Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis, Deel 2’ is HIER te bestellen

  14. Jacques Smeets, Elsloo Lb. februari 26, 2018 at 1:48 am Reply

    Recensie over boek: ‘Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis deel 2′ van Ronald de Jong,

    Wat ’n boek! De emoties gieren nog door me heen. Soms voel ik tranen opwellen, gewoon van ontroering. Af en toe moet ik inwendig lachen, omdat er voor mij, als oud-politieman, veel herkenbaar is.

    Ronald de Jong heeft een bijzonder boek geschreven over zijn werkzame leven. 38 Jaar ambulanceverpleegkundige gaat niet in iemands koude kleren zitten. Ik dacht dat ik in mijn 43 dienstjaren veel had meegemaakt. Bij Ronald de Jong is er sprake van een overtreffende trap. Hij maakt duidelijk hoe zwaar zijn beroep is. Tegelijkertijd is er bij mij het besef dat dit de dagelijkse werkelijkheid is van een ambulanceverpleegkundige.

    Zijn plezierige schrijfstijl sleurt je mee van het ene na het andere incident waarbij het vaak om leven en dood gaat. Het is ook erg realistisch allemaal. Daarbij steekt hij niet onder stoelen of banken dat er wel eens conflicten ontstaan met collega’s, met leidinggevenden en met huisartsen. Ik ben ervan overtuigd dat Ronald meer inzicht, kennis en empathie heeft dan menig huisarts.
    Natuurlijk ontbreken de hufters niet die hem en zijn collega’s regelmatig hinderen, beledigen of agressief bejegenen. Eigenlijk zouden dergelijke mensen als bijkomende straf verplicht het lezen van beide boeken opgelegd moeten krijgen.
    De schrijver schetst tussen al die zware en emotionele bedrijven door ook een beeld van de soms hinderlijke en remmende bureaucratie en protocollen. Hij neemt daarbij geen blad voor de mond.

    Kortom: een heel bijzonder boek dat je niet meer loslaat totdat je het hebt gelezen, tot en met het laatste leesteken!

    Jacques Smeets, Elsloo Lb.
    Oud-politieman en auteur van o.a. De Blauwe Diender

Leave A Comment

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.