Blog Detail

Om gek van te worden!

16 mrt 15
R.A. de Jong
9 comments

Verwarrend en ondoorzichtig is de hulpverlening voor burgers geworden. Begrippen als First Responder, Rapid Responder, motorambulance, zorgambulance en huisartsenauto’s met het opschrift ambulance zijn voor legio burgers onbekende en verwarrende begrippen. Tegenwoordig kan een ambulanceverpleegkundige zonder ambulance zelfstandig op pad gaan, de Rapid cq First Responder. Hiervoor gebruikt hij een volledig uitgeruste ambulancemotor of een personenauto, waarmee geen patiënten vervoerd kunnen worden. Het doel is snelle interventies en assisterend optreden bij een reanimatie, groot ongeval of incidenten die ter plaatse afgehandeld kunnen worden. Een voorbeeld is een patiënt met een laag bloedsuiker gehalte. Een zorgambulance verzorgt enkel de niet spoedeisende bestelde ritten, en het opschrift “ambulance” op de huisartsenauto heeft niets te maken met de echte ambulance. Er kan enkel door de huisarts met optische signalen gereden worden onder auspiciën van een ambulance meldkamer, dit is de enige link met de ambulancehulpverlening. Wie doet wat in welke situatie en welke hulpverlener komt er? Van wie kan ik wat verwachten? In geen enkele landelijke campagne wordt uitgelegd waar de burger mee te maken kan krijgen in acute situaties.  Vragen over welke kosten dit met zich mee brengt en wie voor welke kosten opdraait, komen frequent aan bod.

Jaren geleden belde de patiënt de huisarts, makkelijk en simpel. Er waren twee opties: Of hij kwam, of hij kwam niet. Meer keuzes waren er niet. Als hij wel kwam en het was noodzakelijk dat de patiënt opgenomen moest worden, dan werd er een ambulance gealarmeerd. Vandaag de dag belt de patiënt buiten kantoortijden met de Huisartsenpost (HAP). Moet hij te lang wachten, dan wordt er opgehangen en in de opkomende paniek wordt 112 gebeld. Er worden aan de melder de nodige vragen gesteld, waarna er besloten wordt wie er hulp gaat verlenen, de huisarts of de ambulance. Is het niet levensbedreigend of acuut dan zal de huisarts de zaak verder kunnen afhandelen. Maar valt er ergens in dit vraag en antwoordspel bijvoorbeeld het woord hartklachten dan wordt er direct een  ambulance met volledige bezetting, of een Rapid Responder die kant uit gedirigeerd. De patiënt verwacht eigenlijk een huisarts maar wordt geconfronteerd met een ambulanceverpleegkundige. Indien het een First Responder betreft, zal hij de nodige onderzoeken doen en vervolgens besluiten of er alsnog een ambulance moet komen om de patiënt te vervoeren of dat er een doorverwijzing naar de huisarts moet volgen. In het gunstigste geval kan hij het zelf afhandelen zonder verdere verwijzing. Nu komt de bottle neck. Een patiënt is grieperig, koortsig en voelt zich beroerd. Door het vele hoesten heeft hij pijn op de borst gekregen. De ambulanceverpleegkundige vermoed dat het allemaal meevalt en dat er geen sprake is van hartklachten. Omdat het ziektebeeld niet geheel duidelijk is, besluit hij de patiënt toch per ambulance in te sturen om zekerheid te krijgen. De huisarts heeft geen capaciteit om een visite te komen doen en de patiënt is te beroerd om naar de arts te gaan. De ambulance arriveert en de patiënt wordt vervoerd naar de eerste hulp. Hier blijkt dat er niks aan de hand is en de patiënt kan met eigen vervoer terug naar huis. Het eigen risico is opgesoupeerd door ambulancevervoer en Spoedeisende Hulp bezoek. Was de patiënt door een huisarts gezien dan had alles waarschijnlijk afgedaan kunnen worden met een huisarts visite en medicamenteuze therapie. Weken later wordt hij geconfronteerd met een gepeperde rekening. Recentelijk werd er in de media aangehaald dat een wond hechten soms meer kost dan een nieuwe heup implanteren. Geen enkel weldenkend mens kan dat bevatten. Volgens de politiek heeft het alles te maken met het soort verwonding welke onder een bepaalde behandelcategorie valt en dat kan soms in het nadeel van de patiënt uitvallen. Onverkoopbaar en onbegrijpelijk voor mij en voor iedereen in Nederland. Waarom wordt er niet naar redelijkheid gefactureerd? Ook wij merken dat er steeds vaker een beroep op ons gedaan wordt. Veel patiënten die eigenlijk bij de HAP thuishoren belanden bij de ambulancedienst. Heel vaak betreft het meldingen die niet bij ons thuishoren maar bij een huisarts.  Een hechtwondje op het hoofd, een gebroken vinger, een druppelende aambei en ga zo maar door. De stelling is: Binnen de gezondheidszorg is degene die de patiënt voor het laatst gezien heeft verantwoordelijk totdat een andere hulpverlener de zorg overneemt. Ook wij willen niet de eindverantwoordelijke zijn als we niet zeker zijn van onze diagnose. De patiënt wordt meegenomen en ingestuurd naar het ziekenhuis. Dan ligt de verantwoording bij de SEH arts. Van daaruit klinken steeds meer noodkreten omdat patiënten de huisarts omzeilen en onterecht de SEH bezoeken. De capaciteit van de SEH is niet ingesteld op dit soort opnames en er treedt stagnatie in de behandeling op. Wij zien veel patiënten die bij de huisarts thuis horen en waar geen ambulance indicatie voor is. Recentelijk bracht ik een patiënt, die gevallen was voor de deur van een huisarts, bij die huisarts naar binnen om het wondje te laten hechten. Hierop werd ons medegedeeld dat we de patiënt maar bij haar eigen huisarts af moesten leveren om daar gehecht te worden. Een grove schande en betutteling ten top. Afschuiven en doorschuiven werkt blijkbaar beter dan adequaat hulp verlenen vanuit menselijk oogpunt.

De burger heeft nog steeds de misvatting dat ambulancezorg en Spoed eisende Hulp bezoek, net als de huisartsenzorg ongelimiteerd en bij het basispakket inbegrepen is. Regelmatig wijzen wij de patiënt op deze misvatting waarna ze steeds vaker kiezen voor een alternatieve wijze van vervoer. Het wordt hoog tijd dat er meer duidelijkheid komt voor de burgers over de voorzieningen die betrekken hebben op de eerstelijns zorg. Wanneer vraag ik specifiek om een ambulance? Waarom komt er geen huisarts als ik daarom vraag, maar een ambulance? Niet alle pijn op de borst wordt veroorzaakt door hartklachten. Het feit dat er geen capaciteit is bij een huisartsenpost om visites te rijden moet niet opgelost worden door de ambulancedienst. De ambulance dient gebruikt te worden en beschikbaar te blijven voor acute situaties. Dat beide disciplines elkaar aanvullen en helpen spreekt voor zich en zal door iedereen geaccepteerd  worden. Maar van hulpverleners mag ook verwacht worden dat zij burgers niet onnodig op kosten jagen. Degene bij wie de zorg thuishoort moet deze onder alle omstandigheden kunnen waarborgen. Bij spoedgevallen 112, anders de huisarts.

Er kunnen kapitalen bezuinigd worden in de zorg. Als ik een gemiddelde werkweek neem dan vervoer ik minimaal 8 patiënten per week waarvoor geen ambulance indicatie is. Op maandbasis ruw geschat  4 x 8 x € 700 = € 22.400. Gemiddeld rijden we met 20 voertuigen op een dag. Dit is al € 448.000. Laten we het gemakshalve naar beneden bijstellen. € 400.000 per regio. We hebben 25 veiligheidsregio’s.  Dan spreken we over (heel voorzichtig geschat) € 10 miljoen euro. Serieuze bedragen toch? Als deze bedragen al op ambulancezorg bezuinigd kunnen worden, hoe zit het dan met alle overige instellingen op jaarbasis? De top weet zichzelf zoals altijd wel te verrijken ten koste van patiënten en mensen op de werkvloer. Wanneer wordt er nu eens serieus gekeken naar de kosten?  Een doorsnee gezin heeft zijn financiën beter op orde dan een instelling met een surplus aan financiële specialisten. Het is om gek van te worden.

9 Comments

  1. Ernesto maart 17, 2015 at 9:58 am Reply

    Duidelijk stuk , mis alleen in het verhaal dat als er een ambulance moet komen, deze spoed moet komen wat meer kans op ongelukken geeft.

  2. Gerard Janssen maart 17, 2015 at 2:18 pm Reply

    Er wordt nergens zo inefficiënt gewerkt als in de gezondheidszorg. (Huis)artsen worden gedwongen om defensief te werken vanwege de huidige klachtencultuur en is dit een van de redenen dat er sneller ingestuurd wordt en dus de kosten onnodig in de hoogte gejaagd worden. Is dit misschien een van de argumenten om te stellen dat de gezondheidszorg meer een overheidstaak is ?

  3. j de bruin maart 17, 2015 at 4:26 pm Reply

    een goed verhaal. Helemaal mee eens.

  4. Inge maart 17, 2015 at 5:42 pm Reply

    De zieke gezondheidszorg; wie is de patient??

  5. I. de Rijk maart 18, 2015 at 10:51 am Reply

    dit is zeker om gek van te worden welke politieke partij gaat zich hier eens flink voor
    inspannen?

  6. Mevr. AAM Meijne maart 18, 2015 at 1:18 pm Reply

    Ik zeg petitie van maken en mee naar de heren/ dames op het rode pluche gaan gaan! Heel, heel misschien haalt het iets uit!

  7. Roon maart 18, 2015 at 6:56 pm Reply

    Het probleem is dat die 10 miljoen maar een heel klein percentage is op het totale zorgbudget.
    Daarom heeft het totaal geen prioriteit.

    En dat burgers het niet snappen… Kan ik ze niet kwalijk nemen. Maar dat zorgprofessionals (huisartsen, ziekenhuizen) niet snappen wanneer een ambulance ingezet moet worden vind ik wel kwalijk. Die zien een ambulance nog altijd als taximogelijkheid.
    Of vragen niet goed uit en laten bij het minste of geringste gelijk maar een ambulance rijden. Waarbij vaak blijkt dat het door een huisarts afgedaan had kunnen worden als wat meer tijd genomen was om te vragen hoe lang de klachten al bestaan en of iemand inderdaad veel gehoest heeft waardoor het geen pijn op de borst is maar pijn van het hoesten.

  8. Ton maart 18, 2015 at 10:25 pm Reply

    Goed verhaal, mee eens. Maar er mag wat mij betreft ook in staan.. “De schier onbereikbaarheid van huisartsenpraktijken en Huisartsenposten brengen mensen tot het bellen van 112. Voorbeeld, laatst zelf nog gehad. Kind valt in de speeltuin, pijnlijk verhaal, rugpijn. Moeder probeert de huisartsen praktijk te bellen. “Dit is het antwoord apparaat van huisartsenpraktij A.F .Schuiver. Momenteel zijn wij niet bereikbaar wegens een vergadering. Voor spoedgevallen kunt u het volgend nummer bellen ..0750…….. ik herhaal..” En dat bandje heb ik ook af moeten luisteren toen ik contact met de huisarts wilde. Uiteraard heb ik de 1 getoetst. Om de huisarts gevraagd.. En de dame duidelijk proberen te maken dat ze op die manier niet bereikbaar zijn. Is ze niet uit te leggen. Uiteindelijk heeft de huisarts mij terug gebeld en hebben we het telefonisch kunnen regelen. Maar voor dat een hulpvrager eens zo ver is dat je een door de “vesting huisarts” heen kunt dringen.

    En doktersassistenten weten ondertussen ook precies hoe ze zo moeten vragen dat ze een antwoord krijgen waarop ze een ambulance kunnen sturen. Die dan huisartsen werk mag doen. En ambulance Nederland is daar weer op ingesprongen (in getrapt) door een cursus AMLS te laten volgen.

  9. Een medisch specialist maart 23, 2015 at 10:29 pm Reply

    Goed stukje, jongen. Wij hebben wel eens met de andere kant te maken; komt een patient met een echo door een huisarts gemaakt in het ziekenhuis om de galblaas inclusief galsteen te laten verwijderen. Galsteen mooi in beeld maar het onderliggende pancreaskopcarcinoom gemist. Laten we vooral doen waar we goed in zijn. Dat betekent dat de zieke mensen door huisarts/medici/verpleging moeten worden verzorgd. De ambulancedienst wordt weer gebruikt voor acute situaties/stabilisatie. De zorgverzekeraar is doorgeefluik van premies van patienten richting de gezondheidszorg en de overheid bemoeit zich alleen nog maar met dingen waar ze verstand van hebben en dat is niet van de zorg. Minder elkaar tegensprekende regels is een mooi begin. Op de avond van de verkiezing mogen ze vertellen dat de burgers de boodschap van de resp politieke partijen goed hebben begrepen. Voorstel als het Binnenhof 5 jaar niet gebruikt wordt door verbouwing: Veenhuizen, de Koepel in Haarlem of Breda dan wel Vught. Kunnen ze ook geen extra kosten declareren zoals bij de VVD gebruikelijk is de laatste tijd.

Leave A Comment

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.